Wypalenie zaczyna się w systemie, nie w człowieku
Nowy raport z Australii wskazuje, że tarcie organizacyjne – źle zaprojektowane narzędzia, biurokracja i niejasne oczekiwania – silnie wiąże się z wypaleniem. Równie mocno działa poczucie braku bezpieczeństwa zatrudnienia.
Raport „The State of Workplace Burnout”, przygotowany przez think tank Infinite Potential we współpracy z Beyond Blue i UTS Business School, objął 999 respondentów z Australii. Wypalenie zdefiniowano zgodnie z ujęciem WHO: jako zjawisko zawodowe obejmujące wyczerpanie, dystans lub cynizm wobec pracy oraz spadek poczucia skuteczności. Objawy wypalenia zgłasza ponad co trzeci pracownik.
Kluczowym czynnikiem okazało się to, co autorzy nazywają tarciem systemowym: nieintuicyjne systemy, długie procedury, niejasne oczekiwania i spotkania bez celu. Osoby pracujące w środowisku o wysokim poziomie takiego tarcia znacznie częściej doświadczają wypalenia. Badaczka z UTS podkreśla, że problem leży w projekcie pracy, a nie w odporności jednostki.
Drugi silny sygnał dotyczy bezpieczeństwa. Wśród osób, które nie czują się pewnie w swojej pracy, wypalenie zgłasza 68 proc., wobec 20 proc. wśród tych, które czują się bardzo bezpiecznie. Autorzy zwracają też uwagę na dużą rozpiętość między organizacjami o bardzo niskim i bardzo wysokim poziomie wypalenia. Niezależna ekspertka z Griffith University przypomina, że próba jest stosunkowo niewielka, więc wyniki warto traktować jako kierunkowe.
Co z tego wynika dla organizacji: programy dobrostanu nie zrównoważą codziennego tarcia. Zarząd i HR powinni najpierw przeprowadzić audyt tego, co spowalnia ludzi – procesów, narzędzi, rytuałów spotkań – oraz jasno komunikować kierunek zmian, zwłaszcza w okresie niepewności. To zwykle najtańsza i najszybsza interwencja w obszarze wypalenia.