Nagroda publiczna czy prywatna? Narcyzm zmienia odpowiedź
Badacze z Cornell University sprawdzili, jak pracownicy oceniają nagrody wręczane publicznie i prywatnie. Większość woli dyskretne uznanie, ale osoby o wyższym poziomie narcyzmu częściej wybierają widoczność i prestiżowy tytuł.
Emily Zitek (ILR School, Cornell University) wraz z Vereną Krause (UCL School of Management) i Alexandrem H. Jordanem (Harvard Medical School, McLean Hospital) przeprowadziła cztery badania ankietowe wśród pracowników zatrudnionych na pełen etat, z udziałem ponad 1000 osób łącznie. Wyniki ukazały się 8 października 2026 r. w czasopiśmie „Social Psychological and Personality Science”. Badacze porównywali te same nagrody w dwóch wersjach: wręczanej prywatnie oraz ogłaszanej przy zespole lub całej firmie.
Ogólny obraz jest wyraźny: większość pracowników woli uznanie w cztery oczy. Jak podsumowuje Zitek: „Overall people preferred private rewards to public rewards”. Osoby o wyższym poziomie narcyzmu również cenią nagrody prywatne, ale wyraźnie wyżej niż inni oceniają nagrody publiczne. Częściej też wybierają lepszy tytuł stanowiska zamiast wyższego wynagrodzenia.
Autorzy wiążą tę różnicę z potrzebą statusu: publiczna nagroda podnosi pozycję w oczach innych, a osoby narcystyczne mniej obawiają się zazdrości współpracowników. Badanie opiera się na ankietach i deklarowanych wyborach, więc pokazuje preferencje, a nie zachowanie w realnej sytuacji. Narcyzm mierzono jako cechę osobowości, a nie zaburzenie kliniczne.
Co z tego wynika dla organizacji: system uznania warto projektować z myślą o różnicach między ludźmi, a nie jednym schematem dla wszystkich. Publiczne wyróżnienia, rankingi i inflacja tytułów mogą przyciągać głównie osoby nastawione na status, a dla większości, która woli dyskretne uznanie, nie muszą być motywujące. Liderzy powinni rozmawiać z pracownikami o tym, jaka forma docenienia jest dla nich ważna, a awanse w tytule łączyć z realną zmianą odpowiedzialności. W przeciwnym razie firma może tracić wiarygodność w oczach zespołu.